Glad im gone

En plots was daar internet. Muziekjes downloaden. Beelden zoeken. Kortom, we hoeven de deur niet meer uit! Ook het boodschappen doen kan vanaf je stoel. Fantastisch.

En al die kennis die aan elkaar gelinkt werd. De wereldvrede was om de hoek.

We gingen bloggen en podcasten. Het moet wel van beide kanten komen, je kan niet alleen maar halen. Er moet natuurlijk ook wat gebracht worden.

Er verschenen steeds meer gereedschapjes. Het gemak dient of vooral stuurt de mens. Samen gezellig op Hyves en later de grote broer: Facebook.

Maar de rattenvanger had andere plannen. Al fluitend werden we van burgers consumenten en van consumenten werden we het product. Shit. Maar we hebben het toch gezellig? Of niet…

Langzaam was ook de gezelligheid ver te zoeken. Verdeel en heers bracht ook hier meer op: schop de buurman tegen zijn schenen en hij schopt terug. Er ontstaat al snel een opstootje. Waar je dan weer een versnapering aan kan verkopen.

Wereldwijd kan dat behoorlijk oplopen. Daar kan je een president voor kopen!

Het viel natuurlijk best mee. Het verlaten van de asociale media.