Het is geprobeerd maar we hebben vreselijk gefaald: opnieuw Nederlander te worden. Schouders eronder en werken aan de wederopbouw van wat eens een natie was die trots was op zijn liberale karakter. Alles was mogelijk en we waren voortdurend benieuwd naar waar het ons zou brengen. Dat is nu wel anders.

Het is inmiddels al weer meer dan 2 jaar geleden dat we in de Veluwe-rand een onderkomen vonden. Het bood een nieuw perspectief. Niet de ogen op de zee maar naar het Oosten. De oostelijke oever van de IJssel. Ruimte, rust en zoiets als natuur om de hoek. Mooie Hanzesteden met vriendelijke mensen en verderop Europa: 4 miljoen km² met 448,4 miljoen inwoners, ( in vergelijk, de VS 331.9 miljoen).

We lopen hier niet over een voormalige meer- of zeebodem die slechts te leen is en onvermijdelijk toch een keertje terug moeten geven.

We plempen hier niet alles vol met wegen, afritten en verkeerspleinen die we stofferen met distributie centra en andere werkgelegenheidsdozen. Kortom, de Randstad.

 

De rust begint na Apeldoorn.

Het was een jaar waar we geregeld te maken kregen met een uitslag. Soms snel, soms moesten we er even op wachten. 

Spannende tijden waren het. Waren de ballen al ingedaald? Kon Guus al een je-weet-wel kater worden? In een tweede sessie is het toch gebeurt. Guus kon zijn overbodige hormonen in Apeldoorn achter laten. Van lief naar nog liever, deze jongen.

Spannende tijden waren het. In februari was het Karin al duidelijk: na een onderzoekje was de uitslag dat galstenen af en toe heel pijnlijk de boel blokkeerde. Maar het verwijderen zou eventueel misschien toch ondanks alles complicaties kunnen opleveren. Laten we ze verwijderen of wachten we nog even af.  Maar na onze primeur op een elektrische fiets werd het echt duidelijk: weg ermee. Weg met dat interne grindpad.

Hehe, dat lucht op.

Spannende tijden waren het. De VVD had het idee verkocht dat elke asielzoeker in Nederland een heel gezin mee nam. Ooms, Tantes, achterneven en allerlei aangetrouwd volk, iedereen mocht mee. In volle bussen met airco kwamen zij onze spaarzame huizen opeisen. Met breedbeeldtelevisie gratis. Zo kon dat niet langer met dit veel te linkse beleid. Misschien toch maar eens met die Wilders gaan praten. Kortom, de boel lazerde om. Nieuwe verkiezingen. Wie zou het winnen. De ex CDA nurd?  De frisse VVD mevrouw of onze linkse tuinkabouter uit Europa?

Het werd natuurlijk het origineel, het zure mannetje uit Venlo. Wilders zelf. Nederland schaamt zich helemaal nergens meer voor. Mee-eten? Oplazeren mag je. Liefst voor het eten. En neem die linkse NPO en wat er rest van de cultuur ook mee!

Kathleen is de marketing kracht achter het succes van CKC, het culturele leven in Zoetermeer. Zo succesvol dat ook Deen er inmiddels een betrekking heeft gevonden. Bij CKC weten ze een Hogenboom op waarde te schatten, denk je. Er werken er al enkele dus… Maar nee, verder dan alweer een jaarcontract kan met toch echt niet bieden. Een uitslag van niks.

Zou het dan toch? Een huis met een eigen voordeur, met een keuken? En een badkamer? Wat! Met een WC! Dit ongelooflijke verhaal deed zich voor in Leiderdorp, nota bene. Midden in de Randstad. Kathleen kreeg op het zelfde adres de ruimte boven een ex-garage. Zoveel ruimte dat zij net zou goed kon gaan samenwonen met haar inmiddels vaste vriend en collega Deen.

Ondertussen in Tilburg opende Studio IFFI, een creative studio rondom Juriaan Hogenboom een nieuwe werkruimte, pal naast het Textiel museum. Maar dit leidt ook naar het inzicht dat het niet alleen maar pret is, deze zelfstandigheid. Vrijheid is toch iets anders. Jur zou zich inmiddels als creatieve kracht willen aansluiten bij een gestroomlijnde werk en salaris verschaffer. Kortom, naast deze zelfstandigheid een baan? We wachten nog op de uitslag.

En wie is toch die geheimzinnige vriendin? Is het wel zijn vriendin…We wachten nog op de uitslag.

0 days 0 hours 0 minutes 0 seconds

Wordt Europeaan! Het kan nu! De samenwerking tussen de natiestaten begon ergens vlak na de tweede wereldoorlog en werdt steeds succesvoller. De meeste problemen zijn niet meer op te lossen binnen onze landsgrenzen. Internationale handel, geldverkeer en milieuproblemen noopten ons tot samenwerking.

Tenzij je ervan uit gaat dat de meeste problemen veroorzaakt worden door buitenlanders, binnen en buiten onze grenzen. Dan zou je ervan uit kunnen gaan dat die hele Europese Unie de zoveelste poging is van de boven ons gestelden op ons te knechten en leeg te roven.

Onze populistische Europese huftertjes hebben er hun belangrijkste en succesvolste verkoopinstrument van gemaakt: Die daar aan de overkant deugen niet!

We zijn Europeaan. Of je wilt of niet. We hebben hier meer te maken met Berlijn dan met Washington. Europa heeft meer, veel meer geschiedenis. Met een verleden gevangen in prachtige binnensteden en volle musea.

Deze zijn overigens niet altijd even makkelijk te bereiken. Niet per trein of per auto. Soms is het de airco, soms is het de file, soms is het het pontje, er is altijd wel iets wat voor oponthoud zorgt. Maar “the journey is the reward” zoals men in Europa placht te zeggen.

Karin is volop aan het netwerken geslagen. Zo werden we onderdeel van een Coöperatie, werd zij verantwoordelijk voor de communicatie rondom de Soroptimisten Zutphen, een wereldwijde organisatie van vrouwen die zich inzet voor de verbetering van de levens en positie van vrouwen en meisjes en werden we een bekend gezicht in het Stadshuis van Zutphen. Nu nog een keer bij de buren op de koffie.

Maar gaat Studio Dutches werken voor de Gemeente Zutphen? Is het de hand van Karin en Hans die de Zutphense burger een autoluw en groen tijdperk in leidt? Na flink uitgeknepen offerte kon men aan de slag!

Ondertussen hielp Hans op de Pluktuin. Ook een Netwerk…

Plotseling loopt er iemand niet meer met je mee. Na 38 jaar jaar samen moest Rick afscheid nemen van zijn lieve Danielle. Naast Rick laat zij twee prachtige jongens achter.

Danielle sloot zich begin jaren 90 als stagiaire aan bij Karin. Samen mooie dingen maken op de zolder van Drukkerij Brummelkamp. Danielle had een groot talent voor trefzekere illustraties waar niets te veel op stond, een perfectionist die meer zag dan wij. Maar dit ging gepaard met een wurgende onzekerheid. Samen maakten de Dames prachtige ontwerpen waaruit ook een alter ego ontstond: Daan, een zachtaardig varkentje wat zich overal voor leende, t-shirtjes, slabbetjes, sleutelhangers etcetera.

Maar Danielle was vooral een leuke vriendin met een heerlijk gevoel voor humor. Voor altijd in ons hart.

We maakten dit jaar veel te weinig schilderijen. De drie die wel af zijn vormen dadelijk een nieuw kabinet: De Graaigaai, de Grauwe Regeleend en de Clubmus en vormen gezamenlijk de hoop op de toekomst.

De beste wensen dan maar… van Karin en Hans.

MUZIEK!

A Rainy Night In Soho – Nick Cave

Fairytale Of New York- Florence And The Machine Ft. Billy Bragg

It’s Not Just Me, It’s Everybody – Weyes Blood

Sister Tilly- Natalie Merchant

Did You Know That There’s A Tunnel Under Ocean Blvd – Lana Del Rey

Lead Me On – Curtis Harding

Sail Away – Nilsson

Whatever Happened To Christmas? – Frank Sinatra

Lonely Pup In A Christmas Shop – Adam Faith

Emma’s Song – Sinead O’connor

A Love Like Yours – Ike & Tina Turner

Audrey –   Dave Brubeck

Take 10 – Paul Desmond

Winter Wonderland – Diana Krall

Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!- Dean Martin

Christmas Time – Stevie Wonder

Guardian Angel- Minkdeville

Let’s Face The Music And Dance – Grant

Paint It Black -Wednesday Addams

Hans HogenboomDailyabuse2023